Ultrameerdaagse 2025

Aankondiging 2025

Na 3 succesvolle edities organiseren we ook in mei 2025 voor de vierde keer op rij de Pallas Ultra Meerdaagse. In 2025 reizen we af naar Zuid-Limburg, waar we de eerste 4 nachten (vanaf dinsdagmiddag 27 mei tot en met zaterdagochtend 31 mei) zullen verblijven in het Eickhold Nivonhuis in Heerlen. De 5e nacht verblijven we in het Bastionhotel in Heerlen. Er zullen 5 routes uitgezet worden in de regio Zuid-Limburg, met uitstapjes naar België en Duitsland. De dagelijkse afstanden zijn rond de 52 km’s. In 2025 krijgen we zeker ook heel wat hoogtemeters te overwinnen.

• Wanneer: van woensdag 28-05 tot en met zondag 1-06-2025 (met aankomst dinsdagavond 27-05)
• Waar: Heerlen
• Aanmeldingen:

De kosten voor deelname en 5 overnachtingen zijn rond de 400 euro per persoon. Het is ook mogelijk om 1, of meerdere, dagen mee te lopen. De kosten zullen dan ongeveer evenredig zijn.

Organisatieteam:
Jos Stuyt, Moussa Kallo, Jan Breembroek

Verslag Pallas Ultra Meerdaagse 2025: vierde editie

Inleiding

Na drie redelijk vlakke edities, 2 keer op de Veluwe en in de Betuwe en 1 keer in Groningen, vond de organisatie het tijd om te zoeken naar meer hoogtemeters in de etappes. Dan kom je al snel terecht in Limburg, en vooral Zuid-Limburg dus. We kwamen in contact met Wim Reumkens, een oude loopmaat van Kees Meeuwsen. Hij woont in Heerlen en hij heeft ons voorzien van de ruwe vormen van 5 etappes, met in eerste instantie nog een etappe van boven de 70 kilometer daarbij. We zijn als organisatieteam, bijgestaan door Henk-Jeroen en Samanta, in de voorbereiding 2 keer naar Heerlen gereisd om de etappes te verkennen. Hiervoor hadden we als uitvalsbasis Villa Eikhold al gevonden, het Nivon Huis in Heerlen. We konden het meteen reserveren voor 4 nachten in de Ultra Meerdaagse in mei 2025. Helaas was het niet mogelijk de laatste nacht te reserveren, vanwege een evenement in Heerlen die zondag. Daardoor sliepen we de laatste nacht in het Bastion Hotel in Heerlen.
De eerste zaterdag in januari 2025 van de verkenning van de routes was een koude dag, met temperaturen van -5oC. Zuid-Limburg was veranderd in een geheel verstild sprookjeslandschap in zwart-wit. We liepen door een landschap zonder geluid, en hoorden alleen het kraken van de sneeuw onder onze schoenen. Er zijn fantantisch mooie foto’s gemaakt door Samanta en Jan en Moussa. Nadeel bij het voordeel was, dat de temperatuur overdag net even boven 0 kwam, waardoor de trailgedeeltes van de routes vrijwel onbegaanbaar werden. Het was glibberen en glijen over halfbevroren tractorsporen, en er waren zelfs waterstroompjes de heuvel af waardoor we natte voeten kregen. De eerste dag kregen beide groepen de route niet gelopen, en moesten door inval van de volledige duisternis rond 17.00u uitwijken naar de hoofdwegen om terug in het Nivonhuis te komen. De volgende dag hebben we de laatste 6 kilometer nog gelopen. Die avond onder het nuttigen van een stevige maaltijd en van diverse heerlijke bokbiertjes bij ‘de mannen’ hebben we besloten de 70 kilometer route ook in te korten tot een net boven 50 kilometer etappe. In maart 2025 zijn we nog een keer teruggegaan met hetzelfde loopteam en hebben we de vijf etappes vrijwel in zijn geheel voorbereid.

Aankomst Nivonhuis en etappe 1

Al enkele weken voordat de start plaatsvindt, beginnen de eerste aangemelde lopers zich te weren in de app. Er worden vragen gesteld over de aard van de route, welke schoenen zijn nodig en wat heb je nog meer nodig. Gelukkig gaan ook mensen zich verenigen om samen naar Heerlen te rijden. Voor mensen uit Groningen inderdaad een flinke rit, die nog werd opgerekt door files op dinsdag, de aanrijdag. Er komen 2 auto’s uit Wageningen en enkelen komen met lokaal vervoer of de trein.
Dinsdagavond moet iedereen nog voor zijn of haar eigen avondeten zorgen. Daarna wordt het tot en met zondag verzorgd door de organisatie van de Pallas Ultra Meerdaagse. Er is een briefing rond 21.15u die avond, waarin de belangrijkste aandachtspunten voor morgen onder de aandacht gebracht worden. Het belangrijkste is wel, dat op dag 1 er geen verzorgingsposten door de organisatie zijn gepland, maar lopers in 2 verschillende restaurants langs de route iets te eten en drinken kunnen krijgen op kosten van de organisatie. Hier kan dan ook van toilet gebruik gemaakt worden, en de drinkzakken gevuld met water of iets anders.
Er komen nog mensen binnen rond middernacht waardoor Jan pas rond 01.00u zijn bed in kan. Alle anderen zijn wel eerder naar hun kamers gegaan maar de vraag is of ze lekker kunnen slapen. Meestal is er wel wat spanning zo aan de vooravond van een ultrameerdaagse.
De volgende morgen, dag 1 van de Ultrameerdaagse, is het ontbijt vanaf 07.30u.

Dag 1 Rondje Duitsland over Aken – Vaalserberg terug naar Heerlen, 58 km met 974 hm
Vanaf 07.30u kan ontbeten worden, en rond die tijd zijn al veel lopers in de eetzaal. Er is genoeg keuze voor iedereen, voor wat betreft eten en drinken. Er is koffie en thee, en sinaasappelsap en (haver)melk. Naast brood met vele soorten beleg is er ook havermout gemaakt door het keukenteam onder leiding van Jacoliene.
De start is om precies 09.00u. Er wordt eerst een groepsfoto gemaakt, en Jan herhaalt kort was er gisteren in de briefing is verteld. Dan gaan we op weg. De groep valt na enkele kilometers uit elkaar, en iedereen probeert zijn/haar eigen goede tempo aan te nemen. Na zo’n 5 kilometer zijn we bij de Wilhelminaberg, die we in deze editie 2 keer gaan beklimmen. Er zijn enkele dagjesmensen aanwezig om de klim aan te gaan, en verder zien we op verschillende hoogtes de gele shirtjes van de lopers van de Pallas Ultra Meerdaagse. Boven gekomen eerst even uitpuffen van de inspanning, en genieten van het uitzicht, later ook naar de Duitse kant. We dalen af en lopen al gauw Duitsland in, richting Aken. Er zijn veel donkere stukken, met nauwe paadjes die erg moeilijk te lopen zijn. Gelukkig is de Dom van Aken vanaf zo’n 5 kilometer voor Aken, een mooi richtpunt in het landschap. We lopen uiteindelijk door de buitenwijken van Aken, en beginnen aan een klim de Vaalserberg op, waar het eerste verversingspunt is voor de lopers. Die klim naar boven is niet de makkelijkste. Eerst door een weiland met lang gras langs een omheining waar je niet door kunt, en uiteindelijk moet je omlopen om weer goed op het pad te komen. Vervolgens blijkt het pad echt héél steil tegen de berg omhoog te gaan. Bij stilstaan is het oppassen om niet achterover de helling af te vallen. Hoewel het niet lang duurt, kost het erg veel energie om dit stukje te overwinnen, te meer daar we al bijna 30 kilometer gelopen hebben op onze eigen voorraad. Maar al gauw zien we de gebouwen van meerdere horecagelegenheden op boven op de Vaalserberg, het Drielandenpunt. Wij worden verwacht in Herberg de Grenssteen, waar we een overheerlijke vlaai kunnen nuttigen met een drankje erbij. Niet al te lang blijven zitten, want het is nog een flink stuk teruglopen naar Heerlen. De eerste kilometers gaan makkelijk, omdat het veel bergafwaarts is. Na 8 kilometer hebben we het tweede verzorgingspunt, waar we nog een keer een vlaai en een drankje kunnen nuttigen. Na deze 2 rustpunten, zijn we wel weer aangesterkt voor het laatste stuk van de etappe. Het landschap vlakt uit, en lopen we over Ubachsberg terug de gemeente Heerlen binnen. Na enkele kilometers lopen in Heerlen zijn we weer terug in Villa Eikhold, waar de aankomsttijd genoteerd wordt, en er door de lopers goed gegeten en gedronken kan worden, voor het herstel. Dit was een zware etappe met 55 kilometers, moeilijk begaanbare paden soms, en meer dan 1000 hoogtemeters. Morgen wacht weer een nieuwe etappe!
Het avondeten is fantastisch verzorgd door Jacoliene en haar dochters, die een heerlijk menu samengesteld hebben, met Indiase gerechten. Zo kan iedereen met een volle maag naar bed, om te herstellen voor de volgende uitdaging morgen.

Dag 2 Heerlen richting zuiden, over Wittem om Epen heen door Vijlen naar Heerlen, 53,2 km met 919 hm
Gisteravond zijn Ho-Jung en Arnold aangekomen in villa Eikhold. Ho-Jung gaat lopen, en Arnold zorgt voor 2 verversingsposten onderweg. Vorig jaar heeft hij dit ook een aantal etappes voor zijn rekening genomen.
Deze dag is weer lang, met veel hoogtemeters, maar de paden zijn breder en makkelijker te lopen. We lopen over Wittem richting de grens met België en zo lopen we af en toe in Nederland en af en toe in België. We zien borden met “Voeren” maar uiteindelijk lopen we niet door het gedeelte van België met de naam Voeren.
Het is prettig om op 23 kilometer het verversingspunt 1 aan te treffen, waar we genoeg kunnen drinken en eten, en eventueel weer nieuwe voorraad in onze drinktassen te stoppen. Het was nog even onduidelijk of het zou lukken maar op 42 kilometer staan Arnold en Peter er weer voor verversingspunt 2. Dat geeft een goed gevoel om de laatste 11 richting Heerlen weer te kunnen vervolbrengen. Over Vijlen en links langs Simpelveld lopen we weer over glooiende heuvels terug naar Heerlen, waar we altijd 2 tot 3 kilometers over verschillende routes, binnen de gemeentegrens lopen, terug naar onze Villa.
Bij aankomst horen we enkele verhalen over lopers die het moeilijk hebben, en hebben gehad. Dat is niet zo vreemd, omdat we 2 flink zware etappes achter de rug hebben. Kijken wat de derde dag gaat brengen. Er is 1 loper die op 15 kilometer voor het einde van de etappe gestopt is, en besluit niet meer te starten morgen. Een andere loper besluit de volgende dag niet meer te starten.

Dag 3 Van station Maastricht via de Enci-groeve weer terug naar Heerlen, 54,5 km met 832 hm
Vandaag een andere opzet van de dag. We reizen met de trein van Heerlen naar Maastricht. Christian, die geen Nederlands vervoersbewijs heeft, loopt op de extra kaart van Henk-Jeroen. Op het station wordt een startsein gegeven en de starttijd genoteerd, en we kunnen beginnen aan onze derde dag.
Vanaf Maastricht lopen we via de Sint Pietersberg en de ENCI-groeve. Die is niet meer in bedrijf, maar wel een toeristische attractie geworden. Het duurt bijna een uur voordat we de hele groeve genomen hebben, eerst naar beneden, er doorheen en later weer steil omhoog. We lopen naar Kanne in België en blijven evenwijdig het kanaal van Harcourt en de Maas lopen. We lopen over het kanaal en verderop nemen we het pontje bij Eijsden, en 500 meter na het pontje staat het eerste verversingspunt met Arnold en Wim. Wim loopt vandaag niet maar helpt bij de verzorgingsposten vandaag. Over St Geertruid, Margraten en Wijlre lopen we weer terug in de richting van Heerlen, maar niet nadat we eerst nog de tweede verversingspost aandoen, zo’n 10 kilometer voor Heerlen. Het is een warme dag, dus we zijn allemaal blij met deze 2e verzorgingspost.
Het is een zware editie deze keer in Zuid-Limburg. Dus complimenten voor de lopers die deze eerste 3 dagen doorstaan hebben.

Dag 4 Noordwest en Hotelwissel van Villa Eikhold naar Bastion Hotel Heerlen, 52,5 km en 637 hm
Eerst door Heerlen naar Eygelshoven, dan in Duitsland via Mariënberg naar de Brunssummerheide in Nederland en dan via Heerlen naar het Bastionhotel.
Vandaag vertrekken we definitief uit onze villa, met pijn in het hart, want we zijn daar geweldig ontvangen. Er liepen regelmatig mensen van de villa rond, om ons te helpen met aanwijzingen als we iets niet konden vinden, of niet wisten hoe apparaten werkten. We verhuizen naar het Bastion Hotel Heerlen.
We hebben 3 zware dagen gehad, en vandaag is in principe niet minder zwaar. Toch hebben we de smalste paden en trails wel gehad en kunnen we vandaag genieten van wijde uitzichten op de Tevener- en Brunssumerheides. Vandaag voor de tweede keer over de Wilhelminaberg, en gaan we weer een slinger door Duitsland. De verzorgingsposten zijn weer uitmuntend verzorgd door Arnold, Peter en Wim.
We komen aan bij het Bastionhotel, waar natuurlijk weer een verzorgingspost klaargemaakt is voor de aankomende lopers. Iedereen heeft een kamer toegewezen gekregen en gaat vervolgens naar zijn of haar kamer om nog even te rusten, voor het diner aanvangt.
Het diner wordt in het hotel genuttigd. Omdat het hotel wel wist dat er een groep zou komen, maar pas gisteren geïnformeerd was over het totale aantal lopers, hadden ze niet alle maaltijden klaar kunnen maken. Uiteindelijk heeft iedereen goed kunnen eten, met een overdadig toetje als kers op de taart. Het personeel van Bastion heeft zich werkelijk drie keer in de rondte gewerkt om ons van een heerlijke maaltijd te voorzien.

Dag 5 naar het zuiden en westen, 52 km met 1000 hm

Heen via Gulpen en Sint-Martens-Voeren in België en terug via Mheer en Bemelen langs de Nachtegaal en dan naar Valkenburg en Ransdaal.
Vandaag helaas een vierde afvaller die het na 20 km voor gezien houdt. Toch prijzen de organisatoren zich gelukkig met maar 4 deelnemers die uitvallen op een totaal aan 28 gestarte atleten.
Gelukkig heeft Nico nog genoeg energie en regelt voor de lopers een tweede verversingspost op 11 kilometer voor de finish, voor de Mariakapel. Dat komt heel goed uit, want meerdere lopers waren door de warmte wel laag in de vochtvoorziening gekomen. Een eerste verzorgingspost kon gekozen worden uit een aantal restaurants op de route, maar criterium hierbij was wel dat het open moest zijn. Op zondag zijn de meeste restaurants pas om 10.00u open. Het lukte iedereen om een eerste verversing te regelen in een restaurant langs de route, maar iedereen verwachtte daarna niets meer tegen te komen. Dus post 2 was een geschenk uit de hemel.
Iedereen is vanmorgen vertrokken op verschillende starttijden, afhankelijk van de verwachte snelheid van lopen. Het is de bedoeling dat iedereen rond 15.00u terug is in het hotel. Er is geregeld dat iedereen nog kan douchen in 1 kamer, die beschikbaar blijft. Iedereen komt zoals verwacht aan, maar het douchen duurt iets langer dan voorzien. Een aantal mensen vertrekt direct naar huis, maar ¾ van de groep rijdt naar het centrum waar we een gereserveerde maaltijd nuttigen die begint rond 17.00u zoals afgesproken. Eerst zitten we nog even op het terras buiten, en vervolgens begint de “prijsuitreiking”, met uitgebreide speeches van Moussa voor elke loper, en de omhanging van de traditionele medaille. Iedereen kan terugzien op een fantastische editie van deze vierde Pallas Ultra Meerdaagse, en deze ervaring geeft veel energie voor de organisatoren om er volgend jaar een extra mooi lustrum van te maken. Alle deelnemers worden ook bedankt voor hun inzet en zorg om er een fijne 5 dagen van te maken.