Update 7 – Olympic Challenge II

Update 7 – Olympic Challenge II

De finish van de Olympic Challenge komt in zicht. De mannen lopen in Hongarije en zijn bijna bij de buitenwijken van Boedapest. De vrouwen hebben Bratislava, Wenen en Praag gepasseerd en naderen nu Berlijn. De vrouwen hebben 1797.7 afgelegd in 189 uur, 25 minuten en 27 seconden. Inclusief bonus is de afstand 2604.9 km. De mannen hebben 1726.4 km in 174 uur, 36 minuten en 51 seconden gelopen. Als de bonus niet meegerekend wordt, hebben de mannen nog een kans om te winnen. Maar dan moeten ze de komende dagen nog een achterstand van ruim 70 km wegwerken. Het Olympische vuur dat we in Olympia hebben opgehaald en naar Wageningen brengen, werd in 1936 voor het eerst ontstoken en via een estafetteloop naar Berlijn gebracht.

Olympische Spelen Berlijn, 1936

In 1936 kwamen de Olympische Spelen in Berlijn in de greep van politiek en propaganda. Nazi-Duitsland deed er alles aan om via perfecte accommodaties, uitgekiende public relations, een nauwgezette organisatie en opmerkelijke sportprestaties de wereld van zijn filosofie en kracht te overtuigen.

Daar de nazi’s geen joden in hun sportploegen wilden opnemen, gingen er in tal van landen stemmen op om de Spelen te boycotten. Vooral in de VS streefde een sterke lobby dit doel na. Ook in Nederland was er zo’n stroming werkzaam. Maar ten slotte gingen vrijwel alle landen naar Berlijn. In Nederland zagen de Gymnastiek- en de Krachtsportbond van deelname af. De Voetbalbond deed dat eveneens, maar louter omdat men zich niet kon verenigen met de amateurbepalingen van het IOC.

Duitsland domineerde de Spelen, maar de overwinningen door atleten van andere landen lieten zien dat de nationaalsocialistische ideologie matig naar voren kwam. In het bijzonder gold dit voor de vier gouden medailles van de Amerikaan Jesse Owens. De Amerikaanse zwarte atleet was de ster van deze Spelen, waarmee hij de rassentheorieën van de nazi’s volledig te kijk zette. Hij won de 100 m, de 200 m, het verspringen en de 4 x 100 m estafette. Owens zei naderhand wel dat hij beter was behandeld in zijn korte periode in Duitsland, dan in zijn hele leven in de Verenigde Staten. Op de beide zwaarbezette sprintnummers 100m en 200m bezette de Nederlander Tinus Osendarp de derde plaats, wat hem de ‘titel’ van snelste blanke ter wereld opleverde.

(Bron: NOC*NSF, Wikipedia)