foto_1
foto 2
foto 3
foto leftbar

Clubkleding

Lid worden

Hardloopkalender

Contactpersonen

Mail ons:
  Vragen & suggesties
  Ledenadministratie
  Over deze website

Foto-albums

Youtube

Marathon door het Geuldal

Zuid-Limburg; za 31 dec 2016

Hans Wilmink, Arie Cuppen, Bert van de Bosch, Ton Gorissen, Moussa Kallo en Arjen Schots togen op oudejaarsdag naar Zuid-Limburg om een prachtige marathon te lopen door een wit Geuldal. Hier kun je zien en lezen wat hun bevindingen waren.


Filmverslag

Is dit Nederland?

Jan Gulikers opent met het ochtendgebed. ‘Wij hebben ons uiterste best gedaan om zo min mogelijk lopers aan de start te krijgen. Ook dit jaar is dit weer niet gelukt en zijn er meer inschrijvingen, ruim 230. Deze loop is voor niks, dus U mag ook niks verwachten. De SM loop is begonnen als een grap. Simon Blok wilde in zijn zestigste levensjaar nog zijn zestigste marathon lopen. Etten-Leur was afgelast. De laatste mogelijkheid was om zelf maar een marathon te organiseren en wel op de laatste zaterdag van het jaar. Op facebook gezet, en er waren al gelijk ca 40 meelopers. Als U denkt er vandaag een wedstrijd van te maken, dan moet U niet meedoen. Het tempo ligt op circa 10 km per uur. Elke afstand heeft een voorloper en je blijft hierachter. Als U moet plassen onderweg, doe dat niet in tuinen of bij de verzorgingsposten. Vrouwen kunnen aanbellen, of als dat niet kan, zoek het dan maar zelf uit’

Wat over negenen komt de marathongroep langzaam in beweging. Het is mistig en het is nog verrekte koud. Ca 2 graden onder nul. Mijn benen moeten nog opgang komen. De voeten zijn koud. Ik weet niet of dit nog wat wordt vandaag.

Wij lopen richting Valkenburg, eerst over de weg dan door weilanden. Een kudde Galloways kijkt ons droog aan, alsof ze ons het liefst zouden willen negeren. Het weiland is bedekt met rijp, maar de mist maakt de wereld grijs. Wij lopen verder. Door de winkelstraat van Valkenburg. Winkels gaan nu open, en hier en daar is een wandelaar. Dan gaat het verder richting Schin op Geul. Daar is de eerste verversingspost. Inmiddels is de zon druk bezig de mist te verdrijven wat lijkt te lukken. Wij lopen verder. De Keutenberg op. Een forse klim, heerlijk voor de kuiten, naar het Margratenplateau. De mist is nu helemaal weg, een stalende hemel, uitgestrekte akkers bedekt met rijp. In de verte een Limburgse hoeve. Ooh, wat is dit mooi! Wij genieten. Is dit het wat ons dreef om de lange rit naar Limburg te maken?

Zo rond half zeven zijn wij vertrokken uit Wageningen. Het is mistig onderweg en best lastig rijden. In Meerssen vragen wij ons af het nog wel licht zou worden. Bij De Nachtegaal drinken wij koffie en thee. Gratis aangeboden. Wij zijn vandaag met ons zessen: Arjen Schots, Bert van den Bosch, Ton Gorissen, Mousa Kallo, Arie Cuppen en ikzelf. Er hangt een heerlijk sfeertje. Hardlopers, bezig met de voorbereiding, geroezemoes, hier en daar sterke verhalen, andere lopers zien, gemakkelijk contacten leggen. En dan, wat voor negenen lopen wij naar buiten voor deze 14e Sylvestermarathon. De SM.

Wij dalen het plateau af richting Stokhem en kijken uit over het Geuldal, gedrapeerd met kerken en kastelen. Het is inmiddels kraakhelder. Alles is bedekt is met een dun laagje witte poeder om het nog mooier te laten lijken. Idyllisch. Ook de stilte die er is. Moussa roept: Is dit Nederland?

Na Gulpen klimmen wij de berg op. Van daaruit naar Mechelen. Over verharde binnenwegen. Ik hoor dat de hele groep in hetzelfde pasritme zit: wof, wof, wof, wof, wof. Dit duurt een aantal seconden. Ik ga er volledig in op en merk hoe aangenaam dit is. Is dit het wat lopen zo mooi kan maken? In een grote groep, er wordt niet gesproken, iedereen in dezelfde pasfrequentie en gelijkmatig. Kon dit maar eindeloos doorgaan. Moe wordt je dan niet. De geest maakt je moe. De kunst is je volledig aan het lopen over te geven en de geest uit te schakelen.

Na Mechelen lopen wij richting Camerig. Door weilanden, nog steeds langs de Geul. Wij gaan door tig draaipoortjes. De grond is hard en dit is prettig lopen. Andere jaren was dit stuk altijd zwaar. Door de regenval waren de paden veranderd in een glibberige en zuigende moddermassa. Jan Breembroek verloor hier eens zijn beide hardloopschoenen. Die bleven ineens achter in de modder. Het kostte hem moeite om de schoenen terug te vinden.

Tijdens de rustpauze in Camerig, neemt Simon Blok het woord. De 200ste inschrijver van deze loop krijgt straks een gratis consumptie aangeboden. En nu vraagt U zich af wie dat dan is. Ik kan U geruststellen: dat bent U allemaal.

Wij lopen terug naar Gulpen. Ik praat met Jo Schoonbroodt. Afgelopen jaar had hij ruim 430 trainingen gedaan, dus vaak meerdere per dag. Hij geeft trainingen aan diverse groepen, voor de gemeente Maastricht, voor de CIOS, looptrainingen voor een voetbalclub, middelbare scholieren, wandeltrainingen en natuurlijk veel heuveltrainingen in de Ardennen. Hij is nu 66 jaar en hij heeft het drukker dan ooit. Dit levert ook een aardige cent op. Ja, marathons heeft hij ook gelopen dit jaar. Vier stuks, alle vier nog steeds binnen drie uur.

Het ‘bierrustpunt’ in Gulpen is verplaatst naar de overkant van de weg, waar nu het proeflokaal is, gekoppeld aan de Gulpener Bierbrouwerij. Binnen is een lange rij biertappen met alle soorten die de brouwerij maakt, zoals de Gerardus, de Wintervrund, de blonde, de bok. De meesten nemen de Wintervrund. Was het bij een van de eerste SM-lopen zo dat de meesten zich niet waagden aan de sterke Wintervrund, nu is het een uitzondering als je hem niet neemt.

Wij gaan weer op pad voor de laatste twee etappes. De spieren voelen bij het opstarten best stijf, maar dat verdwijnt na een paar kilometers. De Wintervrund doet zijn goede werk. Klaus Krolzig, de voorloper voor de marathon klaagt dat de Vrund vandaag niet zijn vriend is, maar hij houdt het tempo er goed in. Wij lopen met ons zessen vooraan naast Klaus. Moussa heeft de rol om Klaus te ondersteunen bij het in toom houden van de hele loopgroep. Wij lopen door de Valkenburgse winkelstraat. Mensen kijken naar ons en wij voelen ons stoer. De helden. Dan volgt het laatste stuk van circa 4 km langs de Geul naar de Nachtegaal. Wij hebben besloten om als Pallasgroep tegelijk te finishen en doen dat ook na ruim 45 km. Het was een fantastische loop. Eentje om in te lijsten. Dit was genieten met hoofdletters.

Januari 2017
Hans Wilmink

 

568 x gelezen